de Natuur is onvolmaakt en dat is natuurlijk volmaakt
Dinsdag 6 juli tweeduizend10
dat de zon zo florisant schijnt is nog geen reden zich niet over te geven aan diepzinnigheden en overpeinzingen. Het is heerlijk een Heer van Stand te zijn en zich te kunnen laven aan hogere gedachten. Dit laatste zijn natuurlijk afdwalingen vrij naar de overpeinzingen van de heer O.B. Bommel.
De natuur is niet volmaakt, dat is na de ontdekking van de juiste vorm van de Aarde, dan eindelijk doorgedrongen tot de intelligentsia. De natuur is onvolmaakt en dat is natuurlijk weer volmaakt.
Een praktijkvoorbeeld ter verluchtiging:
een containerschip, volgeladen met containers vol troep voor MC Donald en andere junkleveranciers passeert het van Starkenborghkanaal. De schrijver dezes weet dat de diepgang van dit forse schip dit niet toestaat daarom verhuist dit schip nu naar de IJssel bij Deventer.
Dit schip heeft een stuurhut die als een giraffe boven alles uittorent om nog iets van het aankomende doel te kunnen zien. Het ding kan dus hoger en lager al naar gelang de behoefte.
Een lange nek en daarboven de stuurhut. Zoals men weet loopt ieder mens rond met de lengte die hem /haar toegemeten is. Op latere leeftijd, als de retrogebitten hun intro doen, krimpt men botmatig en dat scheelt gauw een 5 centimeter. Vooral bij moeders en dochters is dat goed zichtbaar.
In de ogen van de voorgenoemde giraf ben ik een kort mens maar vergeleken met de middelmaat ben ik lang.(oerang oetan in het Maleis: de Grote Man)Soms ervaar ik het als heel lang en soms zou ik wel een middagje 30 centimeter korter willen zijn, bij popconcerten hoeft dat juist niet maar dit terzijde.
Hoe had de natuur dat moeten regelen? Heel eenvoudig, een harmonicafähig lijf dat naar behoefte als een telescoop in en uit kan schuiven. Zonder zo'n in hoogte verstelbare stuurhut kan een schip nooit hoge ladingen vervoeren en dat soort situaties kent de mens natuurlijk ook. In de file bijvoorbeeld bij knooppunt Ridderkerk zou het zoveel gemakkelijker zijn als een opgefokte automobilist uit zijn raampje kan kijken, zijn nek een meter kan uitrekken en zijn bovenlijf uitkan rekken.Zo kan hij het verloop van de file duidelijk volgen en zijn humeur daarop afstemmen.
Ik vindt het een misser van de natuur dat de mens statisch van lengte is. Mede daarom is de mens zo humeurig in drukke winkelstraten en bij kerkdiensten.
