Kort maar gedecideerd trekt de Zee zich terug. Gespierde meeuwen, sneeuwwit in de veren, buitelen over het zompige borrelende schuim.

Het water ruist scherp op dit eeuwenoude grindstrand, vanaf de boulevard is het bijna hoorbaar. Langs de boulevard the Grand Promenade staat de rotswering van Huizen en Hotels.

Brighton gaapt zichtbaar: verscheidene slaapkamerdeuren staan wijdopen. De meeste balcons ogen nog leeg. Maar op een van de balcons van het Queens Hotel staat Generaal Buiten Dienst C. in camouflage peignoir.. Met achteloze, bijna routineuze eenvoud, imiteert de beste man met verve de drie witte zeemeeuwen die onder hem in duikvlucht rakelings over het dak van een Ford Falcon 1961 scheren. De achterste van de drie meeuwen laat een wit smart bommetje vallen dat neerkwakkend op de voorruit al dra in diverse grijzen uiteenspat.

De Generaal Bd wrijft zich van plezier in de tanige handen en mompelt nauwelijks hoorbaar voor een schrijver of anderszins: oud genoeg om de Vrede te ervaren, maar de strijd in de natuur gaat voort.

Schoorvoetend nu, trekt de Zee zich wederom oplitsend en kiezelruisend terug om dra daarna zijn schuimtapijt wederom uit te rollen over de wellustig glanzende krabjes en kwallen.

Onder de Pier, (Under the Boardwalk), hangt de schaduw van de restanten van de laatste nacht.

Een goudgele vlinder licht op met kleurflitsjes gelijk een vuurtoren in het Duister. Maar het gelukt niet los te komen uit het vettige spinnenweb.

Inmiddels stopt het oude vrachtautootje van de melkman aan het pavement tegenover het Queens Hotel.

Kwiek stapt de man uit, in alle handen draagt hij twee rekken gevuld met flessen fonkelverse dagmelk en karnemelk. (er wonen nogal veel retraites aan de Boulevard, vandaar)

Kent de Generaal, nog steeds leunend op de balustrade van het balconhek, het liedje dat de man met lange trillers fluit. Het blijkt. Moeiteloos neemt hij het tweede couplet van x93Army dreamerx94 van Kate Bush over.

De melkman, gisteren flootie x93No milk todayx94 van Hermans Hermits, grijnst en kijkt kortstondig omhoog. Direct wendt hij discreet de blik weer neerwaarts om niet de suggestie te wekken dattie onder de peignoir van de nu vreedzame pijprokende generaal wil staren.

Met een ouderwetse rookpluim slaat het vrachtautootje van de melkman korte tijd later de bocht om, de StrayCats Alley in. Her en der glanzende melkflessen achterlatend waar een poes wel pap van lust.

Nu, zondagmorgen kwart voor elf Nederlandse tijd (over een half uur begint VVV-Ajax dus) komt de Kustplaats echt tot leven.

Verschillende honden hurken reeds op het kiezelstrand, en de vlinder?

Die wappert met gekwetste linkervleugel naar elders, de Zee ontrolt zich steeds verder het strand op, haar vloed is opgekomen.

Op een balcon, helemaal aan het eind van de boulevard zitten drie kraaien, met de gloed van de ondergaande zon van gisteren nog in de priemende ogen. Het geeft ze een morbide uitstraling, maar ze doen er verder het zwijgen toe.