het is zaterdagmorgen en millioenen regendruppels vallen ergens onderweg in de lucht.

Ik probeer snel een favoriete druppel te kiezen maar de zon laat het afweten, dus dat wordt moeilijk. Laatst zag ik een meisje in de trein naar TerWupping aan het raam de pirouette van een tweede klas druppel met haar vingertje volgen. De rest van de coupe hing gelaten hun eigen bestemming af te wachten.

Achter mij brandt een ruzie los tussen Rosa en Isaiah over de kleine Einsteins, als ik het op zou nemen zou de wereld een nieuw rap nummer hebben.

Een druppel valt onder mijn raam in een verse plas, met een triomfantelijke cirkel begroet hij de andere druppels.

Straks peddel ik naar mijn atelier aan de oude sluis om het schilderij de Supernova te herstellen.De schade aan het schilderij door de storm in de velden bij Ter Wupping is niet gering: een scheur van 15 cm in het linnen. Maar dat hoort erbij in het frists van de strijd.

Alle regen is nu beneden, ik ga een emmer koffie zetten.